zadzwoń
tel.+48 84 663 42 98

ul. Żwirki i Wigury 2
22-600 Tomaszów Lubelski




Program korekcyjno – edukacyjny dla osób stosujących przemoc w rodzinie

 

Zał. do Zarządzenia Nr 1/2014

Kierownika Ośrodka Interwencji Kryzysowej

W Tomaszowie Lubelskim

Z dnia 30.01.2014 r.

 

 

 

 

PROGRAM ODDZIAŁYWAŃ 

KOREKCYJNO-EDUKACYJNYCH

DLA OSÓB STOSUJĄCYCH PRZEMOC

W RODZINIE

 

 

 

Ośrodek Interwencji Kryzysowej

w Tomaszowie Lubelskim

 

 

 

 

 

Tomaszów Lubelski 2014

  1. Opis programu korekcyjno – edukacyjnego dla osób stosujących przemoc w rodzinie – wprowadzenie

 

Głównym celem programu korekcyjno-edukacyjnego jest zmiana zachowań i postaw osób stosujących przemoc. Założeniem programu jest ukierunkowanie sprawcy ku rozpoznaniu przyczyn i skutków jego zachowań oraz pomoc w dokonaniu zmian tych zachowań.

Szczegółowe cele programu to: wypracowanie nowych postaw i relacji, które mają charakter partnerski; przekazanie jasnego i wyraźnego komunikatu, że używanie przemocy jest społecznie nieakceptowane i jest przestępstwem; uświadomienie sprawcy, czym jest przemoc; nabycie przez niego świadomości własnych zachowań przemocowych wobec bliskich; rozpoznanie przez niego sygnałów ostrzegawczych zapowiadających zachowania przemocowe; opracowanie „planu bezpieczeństwa” zapobiegającego użyciu siły i przemocy; nabycie nowych umiejętności służących rozwiązywaniu konfliktów i sporów w rodzinie bez użycia agresji; nabycie umiejętności korzystania z pomocy innych oraz konstruktywnego wyrażania uczuć.

W programie będzie realizowana edukacja na temat kulturowo-obyczajowych zjawisk wspierających i przeciwdziałających przemocy oraz konfrontowanie ze stereotypami promującymi przemoc. Będzie również kładziony nacisk na promocję wartości i idei wspierających godność osoby, dobro rodziny, równość płci oraz prawa kobiet i dzieci, a także odpowiedzialność za osobiste decyzje i gotowość ochrony słabszych.

Realizacja programu będzie odbywała się poprzez zajęcia warsztatowo – treningowe. Zakłada się, że będą stosowane procedury behawioralno-poznawcze w celu korygowania postaw i zachowań związanych z przemocą, uczenie konstruktywnej komunikacji interpersonalnej oraz samokontroli.

Prowadzenie oddziaływań względem osób stosujących przemoc wobec swoich bliskich wydaje się zagadnieniem kluczowym, ponieważ pomaganie tylko ofiarom przemocy domowej okazuje się niewystarczające. W pracy ze sprawcami ważne jest zaakcentowanie, że zachowanie oparte na przemocy jest zachowaniem wyuczonym, które można zmienić. Ponadto osoby, które używają przemocy robią to w celu kontrolowania swojego partnera i dominowania nad nim. Jest to związane z ich systemem przekonań ukształtowanym w toku całego życia, wyniesionym z rodziny, z grupy rówieśniczej, ze szkoły itd. Oddziaływania korekcyjne będą ukierunkowane na proces odwrotny: oduczanie tego typu zachowań i wdrażanie przekonań o możliwości realizacji partnerskich sposobów współżycia w rodzinie.

Mając na uwadze założenia programu, należy jednak pamiętać, iż pełni on jedynie pomocniczą rolę względem interwencji karno – administracyjnych, które to powinny spełniać podstawową rolę w całości oddziaływań na osoby dopuszczające się przemocy względem najbliższych.

Adresatami programu są osoby stosujące przemoc (psychiczną, fizyczną, seksualną czy ekonomiczną) w relacjach rodzinnych. W przypadku osób uzależnionych od alkoholu konieczne będzie spełnienie wymogu odbywania lub ukończenia leczenia odwykowego z efektem pozytywnym.

 

 

  1. Uzasadnienie potrzeby realizacji programu korekcyjno – edukacyjnego

2.1. Podstawa prawna realizacji programu

 

Za realizacją programu korekcyjno – edukacyjnego dla sprawców przemocy w rodzinie przemawiają przesłanki prawne. Zgodnie z art. 6 pkt 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 późn. zm.)

opracowywanie i realizacja programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie należy do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiat.

Program korekcyjno – edukacyjny realizowany w powiecie tomaszowskim opiera się na „Wytycznych do tworzenia modelowych programów korekcyjno – edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie” stanowiących załącznik do Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie uchwalonego przez Radę Ministrów Uchwałą Nr 162/2006 z dnia 25 września 2006 w sprawie Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie. Szczegółowe kierunki prowadzenia oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych oraz kwalifikacje osób je prowadzących określone zostały również w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lutego 2011 roku w sprawie standardu podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, kwalifikacji osób zatrudnionych w tych ośrodkach, szczegółowych kierunków prowadzenia oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz kwalifikacji osób prowadzących oddziaływania korekcyjno – edukacyjne (Dz. U. Nr 50 poz. 259).

Niniejszy program koreluje – za pośrednictwem Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie – z innymi programami na rzecz przeciwdziałania patologiom społecznym i programami wsparcia rodziny, jak również uwzględnia przytoczone w Krajowym Programie obowiązujące akty prawne. Nadto niniejszy program korekcyjno – edukacyjny nawiązuje do celu generalnego Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych Powiatu Tomaszowskiego na lata 2007 – 2015 wpisując się w dążenie do zintegrowanego i efektywnie działającego systemu zapobiegania i rozwiązywania problemów społecznych występujących wśród mieszkańców powiatu tomaszowskiego, a zwłaszcza korespondując z takimi celami szczegółowymi Strategii, jak ograniczenie zjawiska przemocy w rodzinach i wspieranie osób w kryzysie czy wspieranie rodzin dysfunkcyjnych.

 

2.2. Przesłanki merytoryczne realizacji programu

 

Prowadzenie oddziaływań względem osób stosujących przemoc wobec swoich bliskich wydaje się zagadnieniem niezwykle istotnym, ponieważ pomaganie tylko ofiarom okazuje się niewystarczające. Poza przesłankami prawnymi za realizacją programu wobec osób stosujących przemoc w rodzinie przemawiają również względy psychologiczne, kulturowe i społeczne.

Praca z osobami stosującymi przemoc powinna przebiegać w duchu poszanowania ich praw, respektowania ich doświadczeń i postaw ukształtowanych w procesie wychowania, często również rozumienia krzywd, jakich sami doznali. Równolegle jednak powinna ona opierać się na konsekwentnych i zdecydowanych postawach osób prowadzących te oddziaływania w zakresie ukazywania wszystkich mechanizmów, które powodują unikanie przez nich odpowiedzialności oraz uczenia szacunku wobec osób przez nich krzywdzonych.

„Leczenie” z przemocy powinno koncentrować się na określeniu motywacji sprawcy do zmiany, akcentowaniu konieczności pracy sprawcy nad sobą, swoimi wzorcami zachowań, a także ukazaniu mu odpowiedzialności za siebie i innych. Podjęcie i zaangażowanie w edukację ma na celu zdobycie konkretnych umiejętności radzenia sobie ze stresem, negatywnymi emocjami, agresją, a także pozyskanie informacji dotyczących własnej osoby (określenie osobistych potrzeb, własnej sieci wsparcia, sfery duchowej oraz sprecyzowanie celów życiowych  związanych  z  własną hierarchią wartości) i zwiększenie poczucia kontroli nad własnym życiem.

Główne filary programu pracy ze sprawcami to, po pierwsze: zaakcentowanie, że takie zachowanie jest zachowaniem wyuczonym, które można zmienić, nie jest chorobą, nie jest czymś, co jest niepoddawalne zmianie czy korekcie. Ktoś, kto nauczył się używać przemocy, może się tego oduczyć. Po drugie, osoby, które używają przemocy robią to w celu kontrolowania swoich partnerów i dominowania nad nimi. Jest to związane z ich systemem przekonań, które wyniosły z całego swojego życia, z rodziny, z grupy rówieśniczej, ze szkoły. Przekonania te kształtowały się w procesie socjalizacji, a zatem, jeżeli się tego nauczyły, można też próbować ich oduczać pokazując inne możliwości współżycia opartego na porozumieniu i relacji partnerskiej.

Należy sprawcom przemocy pokazać i wyraźnie uświadomić posiadanie takich przekonań, których niejednokrotnie nie są świadomi, nie przyznają się do wszystkich. Już bowiem samo przyznanie się do nich może prowadzić do chęci ich zmiany. W programie proponuje się zatem sprawcom przemocy drogę krytycznego myślenia, zastanawiania się nad tym, jakie są ich prawdziwe przekonania, jakie tworzą relacje ze swoimi partnerami życiowymi. Ta droga jest drogą odrzucania stereotypów, które nie mają żadnego uzasadnienia w rzeczywistości.

 

  1. Cele programu

 

Celem głównym jest zmiana zachowań i postaw osób stosujących przemoc, poprzez stosowanie działań edukacyjno – treningowych.

Główny cel osiągnięty zostanie poprzez następujące cele szczegółowe:

  • zmniejszenie ryzyka dalszego stosowania przemocy;
  • nabycie i rozwijanie umiejętności samokontroli, zwłaszcza kontroli agresywnych zachowań;
  • wypracowanie sposobów konstruktywnego współżycia w rodzinie;
  • nabycie i kształtowanie kompetencji wychowawczych i stosowanie adekwatnych metod wychowawczych bez użycia przemocy;
  • zwiększenie własnej odpowiedzialności w stosunku do swoich czynów;
  • zwiększenie kompetencji interpersonalnych, w tym w zakresie komunikacji, rozwiązywania konfliktów, rozpoznawania i rozumienia uczuć i potrzeb bliskich osób;
  • nabycie umiejętności rozpoznawania i nazywania własnych uczuć oraz rozpoznawania okoliczności je wywołujących;
  • zdobycie i poszerzenie wiedzy na temat mechanizmów powstawania przemocy;
  • uzyskanie informacji o możliwościach podejmowania działań terapeutycznych.

 

  1. Adresaci programu

 

Adresatami programu są osoby stosujące przemoc, w tym m.in. przemoc psychiczną i fizyczną w kontaktach interpersonalnych obecnych w systemie rodzinnym.

Do programu będą przyjmowane w pierwszej kolejności:

  • osoby skazane za czyny związane ze stosowaniem przemocy w rodzinie, wobec których sąd warunkowo zawiesił wykonanie kary,
  • osoby, które w związku ze stosowaniem przemocy w rodzinie zostały przez sąd zobowiązane do uczestnictwa w programie,
  • osoby z pozytywnym wynikiem ukończenia terapii odwykowej,
  • osoby pozytywnie rokujące, kończące terapię odwykową,
  • osoby, które podjęły indywidualną decyzję uczestnictwa w programie ze względu na stosowanie różnych form przemocy wobec członków rodziny – ze szczególnym uwzględnieniem warsztatów dla rodziców i opiekunów stosujących przemoc wobec dzieci,
  • osoby objęte procedurą „Niebieskiej Karty”, kierowane do udziału w programie przez zespół interdyscyplinarny lub grupę roboczą.

 

  1. Realizatorzy programu

 

Za realizację programu bezpośrednio odpowiedzialny jest Ośrodek Interwencji Kryzysowej. Program będzie podlegał koordynatorowi nadzorującemu realizację programu na wszystkich jego etapach:

  • nadzór nad realizacją programu zgodnie z założonymi celami i działaniami nakierowanymi na osiągniecie zakładanych rezultatów,
  • rekrutacja uczestników programu,
  • monitoring programu,
  • pozyskiwanie partnerów w realizacji programu i współpraca z nimi.

Kadrą prowadzącą zajęcia będą osoby posiadające kwalifikacje określone w § 9 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lutego 2011 roku w sprawie standardu podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, kwalifikacji osób zatrudnionych w tych ośrodkach, szczegółowych kierunków prowadzenia oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz kwalifikacji osób prowadzących oddziaływania korekcyjno – edukacyjne (Dz. U. Nr 50 poz. 259), tj.

  • ukończyły studia II stopnia na jednym z kierunków: psychologia, pedagogika, pedagogika specjalna, nauki o rodzinie, politologia, politologia i nauki społeczne w zakresie pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej, resocjalizacji lub pracy socjalnej, albo na innym kierunku uzupełnionym studiami podyplomowymi w zakresie psychologii, pedagogiki, resocjalizacji;
  • odbyły szkolenia w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie w wymiarze co najmniej 100 godzin, w tym w wymiarze 50 godzin w zakresie pracy z osobami stosującymi przemoc w rodzinie potwierdzone stosownymi dokumentami;
  • mają udokumentowany co najmniej 3-letni staż pracy w instytucjach realizujących zadania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

 

Celem efektywniejszej realizacji zadania Ośrodek będzie podejmował współpracę z następującymi podmiotami:

  • Prokuratura Rejonowa
  • Sąd Rejonowy
  • Kuratorska Służba Sądowa.

Współdziałanie, o którym mowa, będzie obejmowało w szczególności:

  • rekrutację uczestników programu,
  • doskonalenie metod oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych (stały kontakt z podmiotami, organizacja przynajmniej jednego spotkania ewaluacyjnego podsumowującego realizację, przebieg i efekty danego cyklu zajęć)
  • monitoring i ewaluację efektów programu w odniesieniu do poszczególnych jego uczestników,
  • powiadamianie jednostek, które skierowały sprawcę przemocy do udziału w programie, o:

– przystąpieniu tejże osoby do programu,

– każdej sytuacji uchylania się od udziału w programie,

– zakończeniu uczestnictwa w programie.

 

Uzupełnieniem współpracy w zakresie rekrutacji uczestników, upowszechniania oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych oraz monitoringu może być ponadto – w miarę możliwości – kontakt realizatorów z następującymi jednostkami:

  • Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Lubelskim;
  • Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „PSYCHO-MED”;
  • Komisje lub pełnomocnicy do Spraw Rozwiązywania Problemów Alkoholowych;
  • Ośrodki Pomocy Społecznej;
  • Parafie;
  • Zespoły interdyscyplinarne.

Z uwagi na fakt, iż oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych nie prowadzi się w miejscach, w których udziela się pomocy i wsparcia ofiarom przemocy w rodzinie, podejmowana będzie współpraca ze Starostwem Powiatowym w Tomaszowie Lubelskim celem wynajęcia sal do prowadzenia zajęć w ramach programu.

 

  1. Podstawowe treści edukacyjne programu

 

Zawartość merytoryczna programu wypływa z dotychczasowego stanu wiedzy na temat przemocy i definicji przemocy w rodzinie zawartej w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U. Nr 180 poz.1493), która rozumiana jest jako „jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych w pkt 1, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”[i].

Sprawcy przemocy domowej nie są jednolitą grupą. Różnią się między sobą. Ich zróżnicowanie jest zależne od źródeł agresji kierowanej na ofiarę, rodzaju stosowanej przemocy i uwarunkowań zachowań przemocowych, których korzenie mogą tkwić w środowisku i kulturze stanowiących otocznie wychowawcze sprawcy. W związku z powyższym uzasadnione jest podjęcie pracy ze sprawcami przemocy w zakresie możliwie kompleksowych i kompetentnych działań psychologiczno-edukacyjnych zawierających następujące elementy:

  • Edukacja
  • dostarczenie informacji, które pomogą uczestnikom zrozumieć dynamikę przemocy w kontekście procesów uczenia się społeczno-kulturowego i socjalizacji w roli męskiej;
  • konfrontowanie przekonań i postaw, przy pomocy których sprawcy usprawiedliwiają stosowanie przemocy;
  • poznanie, w jaki sposób zachowanie sprawców krzywdząco wpływa na członków ich rodziny i na ich wzajemne relacje;
  • przygotowywanie się do wzięcia pełnej odpowiedzialności moralnej i psychologicznej za swoje czyny,
  • przygotowanie się do rozpoczęcia pozytywnych zmian u sprawców w ich relacjach osobistych;
  • Rozpoznawanie i zmiana systemu przekonań i postaw osobistych
    • badanie osobistego systemu przekonań, postaw i nastawień emocjonalnych, które inicjują i wzmacniają stosowanie przez nich przemocy;
    • promowanie wartości i postaw, które stanowią konstruktywną alternatywę wobec postaw wspierających przemoc.
  • Zmiany behawioralno-poznawcze
  • ćwiczenie nowych konstruktywnych form myślenia i reagowania, służących skutecznej kontroli nad szkodliwymi zachowaniami oraz sprzyjających odpowiedzialnemu podejmowaniu decyzji w sytuacjach konfliktowych i utrzymywaniu egalitarnych relacji międzyludzkich bez przemocy.[ii]

Treści edukacyjne realizowane podczas zajęć grupowych i indywidualnych oraz metody pracy w ramach programu korekcyjno – edukacyjnego zawiera załącznik nr 3 do niniejszego dokumentu.

 

  1. Etapy realizacji programu
    • Upowszechnienie informacji o programie

 

Realizator co najmniej miesiąc przed planowanym rozpoczęciem cyklu zajęć w ramach programu upowszechni informację o rozpoczęciu kolejnej jego edycji poprzez wysłanie stosownych informacji do jednostek wskazanych w punkcie 5 niniejszego dokumentu.

 

  • Rekrutacja beneficjentów programu

 

Rekrutacja potencjalnych uczestników będzie się odbywała poprzez kontakt przede wszystkim z Sądem Rejonowym, Prokuraturą Rejonową i Kuratorską Służbą Sądową. Wskazany jest także kontakt z innymi jednostkami działającymi na rzecz przeciwdziałania przemocy i wsparcia rodziny w powiecie tomaszowskim. Warunkiem przyjęcia osoby do programu powinno być uznanie przez nią faktu stosowania przemocy we własnej rodzinie.

 

  • Selekcja i nabór uczestników w oparciu o wstępną diagnozę

 

Szczegółowe zasady selekcji i naboru uczestników zawiera załącznik nr 1 do niniejszego dokumentu.

 

  • Organizacja i przeprowadzenie zajęć w ramach programu
    • Czas, miejsce i formy realizacji programu

 

Zajęcia w ramach programu będą realizowane przez ok. 3 miesiące: 1 raz w tygodniu po 5 godzin. Dopuszcza się modyfikowanie – w miarę możliwości realizatorów – częstotliwości prowadzenia zajęć, jeśli jest to uzasadnione potrzebami grupy. Przerwy pomiędzy kolejnymi zajęciami nie powinny być jednak dłuższe niż tydzień.

Realizacja programu będzie odbywała się poprzez zajęcia warsztatowo – treningowe. Zajęcia wchodzące w skład programu prowadzone będą w małych grupach (od 10 do 15 osób). Zakłada się, że łączny wymiar godzinowy programu obejmować będzie co najmniej 60 godzin zajęć grupowych. W miarę możliwości realizatora programu dopuszcza się zorganizowanie zajęć indywidualnych z psychologiem dla uczestników, którzy dodatkowo wymagają tego typu wsparcia. Praca indywidualna może stanowić uzupełnienie lub kontynuację uczestnictwa w zajęciach grupowych.

Program będzie realizowany w Tomaszowie Lubelskim. Należy przy tym mieć na uwadze, że zgodnie z Rozporządzeniem z Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lutego 2011 roku w sprawie standardu podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, kwalifikacji osób zatrudnionych w tych ośrodkach, szczegółowych kierunków prowadzenia oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz kwalifikacji osób prowadzących oddziaływania korekcyjno – edukacyjne (Dz. U. Nr 50 poz. 259) oddziaływań tych nie prowadzi się w miejscach, w których udzielana jest pomoc i wsparcie ofiarom przemocy w rodzinie (§ 7 w/w Rozporządzenia). Dlatego też przewiduje się wynajęcie sal w Starostwie Powiatowym w Tomaszowie Lubelskim z przeznaczeniem na prowadzenie zajęć w ramach programu. Zaś obsługa administracyjno – finansowa programu prowadzona będzie w siedzibie Ośrodka Interwencji Kryzysowej w Tomaszowie Lubelskim. Tam też przechowywana będzie całość dokumentacji programu (w tym dane osobowe uczestników programu).

 

  • Reguły uczestnictwa w programie

 

Każdy uczestnik programu zobowiązany jest do złożenia deklaracji uczestnictwa w formie podpisanego kontraktu terapeutycznego zawierającego opracowane reguły uczestnictwa w grupie.

W przypadku osób uzależnionych od alkoholu koniecznym jest w pierwszej kolejności spełnienie wymogu odbywania lub ukończenia leczenia odwykowego z efektem pozytywnym.

Udział w programie objęty jest tajemnicą, z wyłączeniem możliwości informowania instytucji i organizacji, które skierowały do programu oraz członków rodziny.

Warunkiem ukończenia programu jest uczestnictwo w zajęciach warsztatowych (powyżej 50-procentowa frekwencja na zajęciach).

Szczegółowe opracowanie reguł uczestnictwa w programie zawiera załącznik nr 2 do niniejszego dokumentu.

 

  • Monitoring i ewaluacja

 

Ewaluacja oddziaływań będzie się odbywać na kilka sposobów:

1) w ramach pracy bieżącej poprzez obserwację funkcjonowania uczestników podczas zajęć oraz monitorowanie ich funkcjonowania w rodzinie. Źródłem wiedzy będą w tej sytuacji wypowiedzi samych uczestników oraz informacje uzyskiwane od dozorujących kuratorów, a także – w miarę możliwości – od członków rodzin uczestników;

2) opinia dotycząca funkcjonowania każdego uczestnika opracowana po zakończeniu programu przez trenera prowadzącego zajęcia. Opinia ta bazować będzie na następujących technikach diagnostycznych: obserwacja uczestnicząca, analiza swobodnych wypowiedzi uczestnika podczas zajęć, Kwestionariusz Kompetencji Społecznych Anny Matczak. Istotnym źródłem wiedzy o zmianach w funkcjonowaniu uczestnika będzie zestawienie wyników uzyskanych przez niego podczas badań rekrutacyjnych z wynikami uzyskanymi po odbyciu cyklu zajęć;

3) spotkanie ewaluacyjne po zakończeniu cyklu oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych, w którym uczestniczyć będą – w miarę możliwości – kuratorzy pełniący dozór nad uczestnikami, koordynator programu i trenerzy prowadzący zajęcia. W przypadku skierowania do programu uczestnika przez inną jednostkę planowane jest także zaproszenie do udziału w spotkaniu przedstawiciela tej jednostki. Celem spotkania ewaluacyjnego jest:

  • wymiana informacji na temat przebiegu programu, przeszkód i trudności w jego realizacji;
  • ewaluacja oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych w odniesieniu do konkretnych osób uczestniczących w programie;
  • opracowanie zaleceń przed kolejną edycją programu;

4) przewiduje się ponadto dokonywanie ewaluacji odroczonej, której celem jest gromadzenie informacji na temat funkcjonowania uczestników programu po jego zakończeniu. Będzie ona realizowana w okresie od 6 do 36 miesięcy od zakończenia programu poprzez kontakt pracowników Ośrodka z samymi osobami opuszczającymi program oraz ich kuratorami lub innymi instytucjami – w przypadku, gdy to one skierowały osobę do udziału w programie. Nie przewiduje się kontaktu z instytucjami w odniesieniu do tych osób, które brały udział w programie w wyniku własnej decyzji. W miarę możliwości wskazane byłoby pozyskiwanie informacji o funkcjonowaniu uczestników programu od członków ich rodzin. Ewaluacja odroczona prowadzona będzie w formie wywiadu ustrukturyzowanego.

 

  1. Źródła finansowania programu

 

Zgodnie z art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 z późn. zm.) środki na realizację i obsługę programów oddziaływań korekcyjno – edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie zapewnia budżet państwa przyznając dotację celową. W związku z tym, planowanie wydatków w ramach programu następuje na poziomie powiatu corocznie, zaś rozliczenie dotacji następuje po zakończeniu roku budżetowego.

Realizacja programu uzależniona jest od wysokości środków przekazanych samorządowi powiatowemu z budżetu państwa na ten cel. Otrzymana dotacja zostanie wykorzystana w szczególności na:

– wynagrodzenia bezosobowe (głównie wynagrodzenia za prowadzenie badań diagnostycznych, zajęć grupowych i indywidualnych z uczestnikami programu, koordynację programu),

– składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne,

– zakup materiałów biurowych i papierniczych oraz książek dla uczestników programu,

– zakup żywności,

– usługi bankowe i telefoniczne,

– opłaty czynszowe za wynajem sali.

 

  1. Zakładane rezultaty programu korekcyjno – edukacyjnego

 

Celem „leczenia” z przemocy jest rozwój umiejętności komunikacyjnych, zdolności do empatii i przyjmowania odpowiedzialności. Ukończenie programu korekcyjno – edukacyjnego oznacza osiągnięcie przez jego uczestnika następujących rezultatów niemierzalnych:

  • definiowanie zachowań o charakterze przemocowym oraz zdobycie i poszerzenie wiedzy na temat mechanizmów powstawania przemocy,
  • rozpoznawanie i unikanie wzorców zachowań związanych z przemocą,
  • zmniejszenie ryzyka dalszego stosowania przemocy,
  • kontrolowanie swoich agresywnych zachowań oraz powstrzymywania się od przemocy,
  • branie odpowiedzialności za swoje zachowania,
  • rozwijanie konstruktywnych sposobów radzenia sobie ze stresem,
  • rozwiązywanie bolesnych spraw z przeszłości,
  • nabycie umiejętności intrapersonalnych, tj. rozpoznawania i nazywania własnych uczuć oraz rozpoznawania okoliczności je wywołujących,
  • zwiększenie kompetencji interpersonalnych, w tym w zakresie komunikacji, rozwiązywania konfliktów, empatii i rozpoznawania potrzeb bliskich osób,
  • nabycie umiejętności tworzenia partnerskich relacji,
  • nabycie i kształtowanie prawidłowych kompetencji wychowawczych, stosowanie adekwatnych metod wychowawczych bez użycia przemocy,
  • zmiany sposobu myślenia i systemu przekonań, tak, aby sprzyjały rozwojowi.

Osoby, które podczas uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno – edukacyjnych osiągną takie umiejętności, uzyskają alternatywę dla zachowań agresywnych.

 

 

 

 

 

 

[i] USTAWA z dnia 29 lipca 2005 r. o  przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1493): Art.2, pkt 2.

[ii] Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie uchwalony przez Radę Ministrów Uchwałą Nr 162/2006 z dnia 25 września 2006 r. w sprawie Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie.