zadzwoń
tel.+48 84 663 42 98

ul. Żwirki i Wigury 2
22-600 Tomaszów Lubelski




Jak rozpoznać, że nasze dziecko odurza się substancjami psychoaktywnymi?

Jak rozpoznać, że nasze dziecko odurza się substancjami psychoaktywnymi? Co wówczas robić? Jak pomóc jemu i sobie?

 Zbliża się okres wakacji. Młodzi ludzie wybierają się na różne samodzielne „wypady”, mogą chcieć wyrwać się spod opiekuńczych „skrzydeł” rodziców. Podczas takich wyjazdów mogą spotkać nowych znajomych, którym będą chcieli zaimponować. To zaś może zrodzić pokusę zażycia środków odurzających. Musimy być świadomi tego, że nie zawsze uda nam się ustrzec dziecko przed narkotykami, dlatego warto znać symptomy, które mogą świadczyć o ich przyjmowaniu. Możemy do nich zaliczyć: zaczerwienione spojówki, źrenice nie reagujące na zmianę światła, brak kontroli nad ruchami gałek ocznych, nagłe zmiany w masie ciała (utrata wagi lub tycie), stałe zmęczenie, drżenie rąk, bóle żołądka, głowy, bóle w klatce piersiowej, zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność), nieoczekiwane i powtarzające się zmiany nastroju (od radości do przygnębienia), niespotykana dotąd agresja, niezwykłe plamy, zapachy lub znaki na ciele (ślady po wkłuciach dożylnych, domięśniowych, wybroczyny, zasinienia), niewyraźna, bełkotliwa mowa, urojenia prześladowcze, iluzje, omamy, mówienie do siebie, napady lęku czy dziwaczne, nie zrozumiałe dla innych zachowanie. Nasz niepokój powinny wzbudzić także niespotykane dotąd w domu akcesoria w postaci niewielkich woreczków foliowych z resztkami niezidentyfikowanych przez nas środków, fajki domowej roboty, bibułki do skrętów, spinki, spinacze, klipsy, igły, szmaty, torby ze śladami po chemikaliach, lekarstwa i środki sprzedawane bez recepty takie jak: środki przeciwbólowe na kaca, spraye do nosa czy krople do oczu używane do złagodzenia objawów podrażnienia. U osoby, która często odurza się środkami psychoaktywnymi, można również zauważyć utratę zainteresowania swoim hobby, przyjaciółmi i szkołą. Jeśli nasze dziecko zaczyna nas oszukiwać, kłamać, zaniedbywać swoje dotychczasowe obowiązki, późno wracać do domu, nadmiernie reagować na krytykę lub drobne niepowodzenia – może to oznaczać, że ma kontakt z narkotykami. Sygnałami niepokojącymi powinny być również: nagła zmiana przyjaciół, „dziwne”, używanie slangu charakterystycznego dla środowisk „biorących”, znikanie z domu pieniędzy oraz wartościowych rzeczy.

Kiedy zorientujemy się, że dziecko stosuje substancje odurzające, zawsze należy podejmować działanie i szukać pomocy oraz wsparcia u specjalistów. Pomocne może być także zredukowanie do minimum zapasów alkoholu i leków w domu. Należy zgłosić się do najbliższej Poradni Uzależnień i nakłonić dziecko do pierwszej wizyty u specjalisty. Im wcześniej osoba potrzebująca pomocy zgłosi się do takiej placówki, tym ma większe szanse na skuteczną terapię. Dla dobra dziecka należy odrzucić wszelkie zahamowania i stereotypy związane z obawą o utratę dobrej opinii w środowisku i podjąć wraz z dzieckiem terapię. Nie należy oglądać się na sąsiadów, ponieważ najważniejsze powinno być zdrowie naszego dziecka.

Jedno jest pewne: nie ma prostych i skutecznych recept na to, żeby całkowicie uchronić dziecko przed narkotykami. Jednak im lepszy mamy z nim kontakt, tym łatwiej ustrzeżemy je przed narkotykami. Warto pamiętać, aby nie bać się rozmawiać z dziećmi także na trudne tematy. Ważne jest, aby w trakcie takich rozmów używać rzeczowych argumentów.

 

Dominika Zając

Ośrodek Interwencji Kryzysowej

Źródło: Tygodnik Tomaszowski, nr 25 (267) 26 czerwca – 2 lipca 2012 r.